کود های زیستی و بذر مال

کود های زیستی و بذر مال

——————————————————————————————————————————————————————————————

تولید کمپوست با روش غیر هوازی با استفاده از ضایعات پودر قهوه و نیشکر و سبوس برنج و ضایعات ماهی 

 

20160718_094116 20160718_094143 20160718_094458 20160718_094506 20160718_094534 20160718_094626 20160718_094703 20160718_095109 20160718_095640 20160718_095843 20160718_10012320160914_12280820160914_12281220161101_12063320161101_12040920161101_12061220161101_120628

20170115_113437 20170115_113439 20170115_113455

————————————————————————————————————

سایت مربوط به تولید کود ارگانیک از ضایعات ماهی

تولید کود ماهی از ضایعات۱

تولید کود ماهی از ضایعات۲

تولید کود ماهی از ضایعات۳

  ۴Dr.fish fertilizer company



20160831_163932 20160831_163936 20160831_163941

تهیه شده از ضایعات ماهی در آبندان که بعد از ۵ ماه فقط پوست و استخوان باقی مانده است که بعد از یک سال فقط فلس ماهی باقی خواهند ماند و در اوایل بوی بد ی داشته ولی به تدریج بوی ترکیبات اروماتیک ( حلقه های بنزنی ) احساس می شود .

————————————————————

بررسی منا بع مختلف کود های آلی و زیستی ۱

۲بررسی منا بع مختلف کود های آلی و زیستی

۳بررسی منا بع مختلف کود های آلی و زیستی

۴بررسی منا بع مختلف کود های آلی و زیستی

پیشگفتار

فهرست مطالب

بررسی منا بع مختلف کود های آلی و زیستی


Compost

compostbrochure


BIOFERTILLIZERS-2002


کودهای زیستی فسفره و ضرورت توسعه آنها درکشور

کود زیستی
کودهای زیستی (کود بیولوژیک) به مواد حاصل‌خیزکننده‌ای گفته می‌شود که دارای تعداد کافی از یک یا چند گونه از میکروارگانیسم‌های سودمند خاکزی هستند. کودهای زیستی، ریزاندامگان‌هایی (میکروارگانیسم‌هایی) هستند که قادرند عناصر غذایی خاک را در یک فرایند زیستی تبدیل به مواد مغذی همچون ویتامینها و دیگر مواد معدنی کرده و به ریشه خاک برساند. مصرف کودهای زیستی کم هزینه تر هستند و در اکوسیستم آلودگی به وجود نمی‌آورد. کودهای زیستی مواد نگه‌دارنده میکروارگانیزم‌های سودمند خاک می‌باشند.در دهه‌های گذشته بدلیل مصرف کودهای شیمیایی اثرات زیست محیطی متعددی از جمله انواع آلودگی‌های آب و خاک و مشکلاتی در خصوص سلامتی انسان و دیگر موجودات زنده به وجود آمد. سیاست کشاورزی پایدار و توسعه پایدار کشاورزی، متخصصین را بر آن داشت که هر چه بیشتر از موجودات زنده در خاک در جهت تأمین نیازهای غذایی گیاه کمک بگیرد و بدین سان بود که تولید کودهای زیستی آغاز شد. نخستین کود زیستی در اواخر قرن نوزدهم مورد استفاده قرار گرفت و از آن تاریخ به بعد سایر کودهای بیولوژیک ساخته شدند. بیشتر میکروارگانیسم های که در تولید کودهای بیولوژیک مورد استفاده قرار می‌گیرند عمدتاً از محیط زیست جداسازی می‌شوند. در شرایط آزمایشگاه در محیط‌های کشت مخصوص تکثیر و پرورش پیدا می‌کنند، آماده و مصرف می‌شوند. البته مصرف کودهای زیستی دیرینگی زیادی دارد. تولیدکنندگان محصولات برای تقویت زمین‌های کشاورزی، گیاه تیره‌ای به نام لگومینوز را کشت می‌کردند و بر این باور بودند که با کشت آن باروری خاک افزایش پیدا می‌کند. هدف از مصرف کودهای زیستی، تقویت حاصل‌خیزی و باروری خاک، و تأمین نیازهای غذایی سالم و غنی تر، برداشت بیشتر بدور از آلوده سازی زیست بوم است. افزایش محصول از نظر کمی وکیفی بدون اسیب رساندن به اکوسیستم مزرعه.
دسته بندی با توجه به نوع میکروارگانیسم‌ها کودهای زیستی:
۱- ریزاندامگان کارآ) میکروارگانیسم‌های سودمند( EM
۲- کودهای زیستی باکتریایی (ریزوبیوم- ازتوباکتر- آزوسپریلیوم)
۳- کودهای زیستی قارچی (میکوریزا)
۴- کودهای زیستی جلبکی (جلبک‌های سبز- آبی و آزولا)
۵- کودهای زیستی اکتینومیست‌ها (فرانکیا)
————————————-
کودهای زیستی
به مواد حاصلخیزکننده ای گفته می شود که شامل تعدادکافی از یک یا چند گونه از ارگانیسم های مفید خاکزی هستند که در بستری از مواد نگهدارنده قرار دارند. به عبارت دیگر این نوع کودها که حاوی گونه های میکروبی مؤثر برای تأمین عناصر غذایی مورد نیاز گیاه هستند، بازده تولید در واحد سطح را افزایش می دهند. میکروارگانیسم های موجود در کودهای زیستی عناصر غذایی را به مواد غذایی قابل استفاده برای گیاه تبدیل می کنند. تبدیل این عناصر به مواد غذایی مورد نیاز گیاه فرآیند بیولوژیکی است که توسط این میکروارگانیسم ها انجام می شود. اگرچه تنش های محیطی بلندمدت همچون خشکی، افزایش دما، یخبندان و غرقاب بودن زمین برای مدت زمان طولانی و همچنین استفاده بی رویه از سموم شیمیایی و عدم حضور گیاه میزبان مناسب به مدت طولانی سبب کاهش جمعیت میکروارگانیسم های مفید در خاک آن منطقه می شود، اما می توان شرایط را به گونه ای تحت کنترل قرار داد که جمعیت این گروه از میکروارگانیسم ها در خاک افزایش یافته و بتوان از آنها برای تولید کودهای زیستی استفاده کرد. با توجه به نوع میکروارگانیسم هایی که از آنها برای تولید کودهای بیولوژیک استفاده می شود کودهای زیستی را در گروه های کودهای بیولوژیک باکتریایی، قارچی، جلبکی واکتینومیست ها طبقه بندی می کنند؛ این در حالی است که چگونگی عملکرد هر یک از میکروارگانیسم ها نیز متفاوت است.
تثبیت کننده های ازت مولکولی یکی از رایج ترین انواع کودهای زیستی هستند. مکانیسم عمل میکروارگانیسم های موجود در این نوع کود سبب افزایش ازت موجود در خاک می شود. قارچ های مایکوریزا یکی از دیگر انواع کودهای زیستی هستند. این قارچ ها با ریشه برخی از انواع گیاهان همزیستی کرده و تغییرات مفیدی را ایجاد می کنند که سبب افزایش جذب مواد غذایی از ریشه گیاه خواهد شد. میکروارگانیسم های حل کننده فسفات نیز فسفات نامحلول خاک را به فسفر محلول و قابل جذب توسط گیاه تبدیل می کنند. باکتری های ریزوسفر نیز یکی از انواع کودهای زیستی هستند که محرک رشد گیاه هستند. علاوه بر این، برخی از میکروارگانیسم ها نیز مواد آلی زاید خاک را به کمپوست تبدیل می کنند که به عنوان یک منبع غذایی مفید مورد استفاده گیاه قرار می گیرد. برخی از کرم های خاکی که در تولید هوموس از آنها استفاده می شود نیز نوعی کود زیستی محسوب می شوند که نوعی کود کمپوست به نام ورمی کمپوست تولید می کنند. باکتری های تثبیت کننده ازت از رایج ترین کودهای میکروبی عرضه شده در سطح وسیع تجاری هستند و معمولاً در تحقیقات علمی برای بررسی تأثیر کودهای زیستی از ریزوبیوم ها در همزیستی با لگومینوزها استفاده می شود.
در همزیستی با گیاهان چوبی غیرلگومینوز استفاده از فرانکیا به عنوان یک نوع کود بیولوژیک تهیه شده از اکتینومیست ها بیشترین کارایی را داشته و در مورد غلات نیز استفاده از آزوسمرپلوم مرسوم است. بررسی های انجام شده حاکی از آن است که در شالیزارها بهتر است از میلوباکترها به حالت آزاد یا همزیستی، آزولا به عنوان یک کود بیولوژیک مناسب برای افزایش عملکرد در واحد سطح استفاده شود. جالب است بدانید بیش از ۸۳ درصد از گیاهان دو لپه ای و حدود ۷۹ درصد از گیاهان تک لپه ای قادر به تشکیل سیستم مایکوریزایی و تولید کود بیولوژیک قارچی هستند و تنها تعداد محدودی از گیاهان زراعی فاقد این توانایی هستند.
در دهه گذشته مصرف کودهای شیمیایی، اثرات و پیامدهای زیست محیطی نامطلوبی نظیر آلودگی آب و خاک و همچنین بروز مشکلاتی در خصوص وضعیت سلامت انسان ها و دیگر موجودات زنده را به همراه داشته است. بنابراین به نظر می رسد برای دستیابی به توسعه پایدار در کشاورزی و تحقق اهداف و سیاست های پیش بینی شده در راستای دستیابی به کشاورزی پایدار استفاده از راهکاری مناسب برای تأمین نیازهای غذایی گیاه به کمک موجودات زنده ساکن خاک ضروری خواهد بود که استفاده از کودهای بیولوژیک می تواند راهکار مؤثری برای این کار باشد.
مطالعات انجام شده نشان می دهد مصرف کودهای بیولوژیک در کشاورزی قدمتی بسیار طولانی دارد. در گذشته تولیدکنندگان محصولات کشاورزی برای تقویت زمین های کشاورزی، گیاهی از تیره لگومینوز را کشت می کردند و بر این باور بودندکه با کشت این گیاه میزان حاصلخیزی خاک افزایش پیدا می کند. بدون تردید استفاده از کودزیستی می تواند اثرات مطلوبی برای گیاه و خاک به همراه داشته باشد. در بسیاری از نوشته های تاریخی نیزکاشت گیاهانی نظیر شبدر و باقلای مصری به عنوان تقویت کننده خاک مورد تأیید قرار گرفته است. در حقیقت کود بیولوژیک، ماده نگهدارنده میکروارگانیسم های مفید خاک است که به صورت متراکم و به تعداد بسیار زیاد در یک محیط کشت تولید شده است. این نوع کود معمولاً به صورت بسته بندی شده در اراضی کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد. اگرچه هدف اصلی از مصرف کودهای بیولوژیک، تقویت حاصلخیزی خاک و تأمین نیازهای غذایی گیاه است، امابدون تردید استفاده از این نوع کود می تواند اثرات مطلوبی برای گیاه و خاک به همراه داشته باشد. نخستین کود بیولوژیک در اواخر قرن نوزدهم و با نام تجاری نیتراژین تولید و به بازار عرضه شد و پس از آن به ترتیب کودهای بیولوژیک دیگری نیز ساخته شدند. ارگانیسم هایی که در تولید کودهای بیولوژیک از آنها استفاده می شود معمولاً از خاک گرفته شده و پس از تکثیر و پرورش در شرایط آزمایشگاه و در محیط های کشت مخصوص به صورت پودرهای بسته بندی شده و آماده مصرف می شوند. کود بیولوژیک از توباکتر یکی از بهترین و مؤثرترین کودهای بیولوژیک تأمین کننده نیازهای طبیعی گیاهان زراعی، سبزی و صیفی و درختان میوه است. این کود با تثبیت ازت هوا و در انتقال آن به سیستم رشد گیاه، موجب ایجاد تعادل در جذب مواد اصلی مورد نیاز گیاه می شود و با ترشح هورمون رشد اکسین، رشد و توسعه ریشه و قسمت های هوایی گیاه را افزایش داده و در نتیجه موجب افزایش میزان محصول در واحد سطح می شود. علاوه بر این، باکتری های موجود در کودهای بیولوژیک ازتوباکتر با ترشح انواع آنتی بیوتیک ها، سیانید هیدروژن و … از تهاجم بسیاری از عوامل بیماریزای خاکزی به ریشه گیاه جلوگیری می کنند. کار اصلی تثبیت کننده های ازت، تثبیت ازت هوا و تبدیل آن به ازت معدنی قابل استفاده برای گیاه است. در هوای اطراف ما ۷۹ درصد گاز ازت وجود دارد که گیاهان قادر به استفاده از آن نیستند و به همین علت باید این ازت را به ازت معدنی تبدیل کرد. اگر تثبیت ازت موجود در هوا در کارخانه های تهیه کودهای شیمیایی انجام شود نه تنها به هزینه و انرژی بسیاری نیاز خواهد داشت، بلکه پیامدهای زیست محیطی نامطلوبی را نیز به همراه می آورد. اما اگر تثبیت ازت به کمک موجودات ذره بینی موجود در خاک و با مکانیسم مشابه عملکرد کارخانه های تهیه کودهای شیمیایی انجام شود، علاوه بر کاهش هزینه ها میزان کیفیت محصول نیز افزایش خواهد یافت. برای انتخاب باکتری های سبز از میان گونه های مختلف این باکتری آزمایش های متعددی در شرایط آزمایشگاهی، گلخانه و مزارع و با همکاری زیست شناسان انجام شده است. این باکتری به طور متوسط ۳۰ تا ۳۵ کیلوگرم از ازت جوی در هر هکتار از خاک زراعی را تثبیت می کند. این باکتری برای تثبیت ۳۰ کیلوگرم ازت در هر هکتار باید حدود هزار کیلوگرم ماده آلی را اکسید کند و به همین دلیل برای بهبود عملکرد باکتری های سبز در خاک باید مقداری کود آلی به خاک اضافه کرد (پایگاه اطلاع رسانی دولت)
براساس بررسی های انجام شده، در سطح جهانی، مجموع مقدار ازتی که طریق تثبیت بیولوژیک به خاک افزوده می شود حدود ۱۷۵ میلیون تن در سال برآورد شده است. طی چند دهه اخیر به علت افزایش جمعیت و تقاضای روزافزون برای موادغذایی، مصرف کودهای شیمیایی به منظور افزایش مقدار تولید در واحد سطح بشدت افزایش یافته است، که علاوه بر افزایش هزینه های تولید، پیامدهای نامطلوبی در افزایش آلودگی منابع آب و خاک نیز به همراه داشته است. همچنین مصرف بی رویه کودهای شیمیایی موجب عدم تعادل عناصر و مواد غذایی موجود در خاک، کاهش بازده محصولات کشاورزی و به خطر افتادن سلامت انسان ها و دیگر موجودات زنده خواهد شد. به همین علت امروزه استفاده از کودهای بیولوژیک با منشاء باکتری، قارچ، جلبک یا دیگر موجودات خاکزی مورد توجه قرار گرفته است که مکانیسم عمل آنها قابلیت جذب عناصر غذایی گیاه در خاک را افزایش می دهد. کودهای بیولوژیک نه تنها از مزایای اقتصادی و زیست محیطی فراوانی برخوردارند، بلکه علاوه بر ایجاد و حفظ پایداری منابع موجود در خاک، توان تولید در بلندمدت را افزایش داده و آلودگی های زیست محیطی را کاهش می دهند.
کودهای بیولوژیک منشأ طبیعی دارند و معمولاً از خاک تهیه می شوند، بنابراین سبب بهبود ساختمان خاک، افزایش محصول و کاهش آلودگی ناشی از مصرف کودهای شیمیایی و در نتیجه کاهش بیماری ها خواهند شد. با توجه به سازگاری میکروارگانیسم ها با شرایط محیط و اقلیمی زیستگاه اصلی آنها، تولید کود بیولوژیک از باکتری های غیربومی که از مناطقی با ویژگی های اقلیمی متفاوت نسبت به شرایط داخلی کشور به دست آمده اند از کارایی مطلوبی برخوردار نخواهد بود. بنابراین استفاده از باکتری های بومی که با شرایط زیستی کشور سازگار هستند در تولید کودهای بیولوژیک مناسب تر خواهد بود. تولید محصولات غذایی با کیفیت که محصول کودهای بیولوژیک است نه تنها سبب رضایت خاطر مصرف کنندگان خواهد شد، بلکه سلامت آنها را نیز تضمین خواهد کرد. باتوجه به آنچه گفته شد می توان نتیجه گرفت مصرف کودهای بیولوژیک نه تنها نیازهای گیاه را بخوبی تأمین خواهد کرد، بلکه سبب بهبود کیفیت محصولات کشاورزی و در نتیجه سلامت مصرف کنندگان خواهد شد.
منابع)
حمیدرضا رحمانی عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان و دانشجوی مقطع دکترای دانشگاه اصفهان

۱-آمارنامه کشاورزی کشور، ۱۳۸۵، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور.
۲- پایگاه اطلاع رسانی دولت، اردیبهشت ۱۳۸۸، کودهای زیستی، www.dolat.ir.
۳- حیدری.ح، ۱۳۸۴، وضعیت کشور از نظر کشاورزی ارگانیک، فایل نرم افزاری تهیه شده برای معاونت زراعت وزارت جهاد کشاورزی.
۴- خبرگزاری دانشجویان ایران، ۱۳۸۷، سیاستهای تولید محصول سالم کشاورزی زیستی‌ محصولات ارگانیک در جهان، سرویس مسایل راهبردی ایران.
۵- خبرگزاری دانشجویان ایران، بهمن ماه ۱۳۸۷، سیاستهای تولید محصول سالم کشاورزی زیستی‌، راهکارهای تولید محصول سالم، ششم ، ، سرویس مسایل راهبردی ایران.
۶-سازمان حفاظت محیط زیست ) معاونت تحقیقاتی(، ۱۳۷۳، استاندارد خروجی فاضلابها، دفتر محیط انسانی سازمان حفاظت محیط زیست.
۷- سنجری.م(مترجم)، http://www.sciencedaily.com/releases
۸- شبکه خبری صنایع غذایی ایران، ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۹، انرژی فسیلی، www.foodna.ir/contacts-fa.html
۹- ملکوتی، محمد جعفر، ۱۳۷۸، بررسی وضعیت تعادل عناصر غذایی در خاکهای ایران، مجله آب ، خاک ، ماشین ، جلد ۱۰ ، صفحات ۱۲تا ۱۷.
۱۰- منصوری.ح، کشاورزی ارگانیک، پژوهشکده علوم محیطی دانشگاه شهید بهشتی، خبرگزاری دانشجویان ایران.
۱۱- نصوحی. غ . ح، ۱۳۸۴،گوجه فرنگی در گلخانه، تولید به روش ارگانیک، نشر نصوح
۱۲- EPA/ ROC, ۱۹۹۸, Environmental information of Taiwan , ROC , Environmental Protection Agency ( EPA) , Taipei , Taiwan , ROC.
۱۳- Gardner, ۱۹۹۶, Nriagu, J.O.and J.M. Pacyna ,۱۹۸۸, Quantitative assessment of world –wide contamination of air, water and soils by trace metals Nature. ۳۳۳:۱۳۴-۱۳۹


ثبیت ‌کننده‌های ازت
کار اصلی تثبیت‌کننده‌های ازت، تثبیت ازت هوا و تبدیل آن به ازت معدنی قابل استفاده برای گیاه است. هوای اطراف ما ۷۹ درصد گاز ازت دارد ولی گیاهان قادر به استفاده از آن نیستند لذا این ازت باید به ازت معدنی تبدیل شود. تثبیت یا در کارخانه‌های کود سازی با صنعت پتروشیمی با هزینه و انرژی بسیار زیاد صورت می‌گیرد و یا بدون هزینه به وسیله موجودات ذره‌بینی خاک که کار کارخانه‌های کود سازی را انجام می‌دهند، صورت می‌گیرد. کودهای بیولوژیک به مواد حاصل خیزکننده ای گفته میشود که حاوی تعداد کافی از یک یا چند گونه از میکروارگانیسم های مفید خاکزی هستند که ابتداکشت وتکثیر داده می شوند و سپس به همراه نگهدارنده های خاصی به صورت مایع یا خشک و بسته بندی شده، عرضه میشوند
تثبیت ازت به سه صورت انجام می‌گیرد که به شرح ذیل است:
آزاد یا غیر همزیست (ازتو باکتر)؛ کود میکروبی که به این روش تهیه شده کود ازتو باکتری است و در شرایطی که کمبود آن وجود داشته باشد، به خاک اضافه می‌شود؛
همزیستی (ریزوبیوم)؛ باکتری‌ به نام ریزوبیوم روی ریشه گیاهان خانواده گلومینوز ایجاد غده یا گره می‌کند. گیاهانی مانند یونجه، شبدر، نخود، لوبیا، عدس و ماش تثبیت کننده‌های مهم ازت به روش همزیستی می‌باشند. باکتری ریزوبیوم در داخل غده یا گره تولید شده بر روی ریشه گیاه، ازت هوا را می‌گیرد و آن را تثبیت و به NH3 تبدیل می‌کند. NH3 تولیدی، هم مورد استفاده خود باکتری و هم مورد استفاده گیاه میزبان قرار می‌گیرد. مقدار تثبیت به روش همزیستی بسته به نوع باکتری و گیاه میزبان دارد. به طور متوسط از این طرق، تثبیت ازت می‌تواند بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم در هکتار، انجام پذیرد.
همیاری (ازوسپیریلیوم)؛ باکتری‌ به نام ازوسپیریلیوم به صورت همیاری با ریشه گیاهان خانواده غلات مثل گندم، ازت هوا را تثبیت می‌کند. اهمیت تثبیت ازت در این است که بدون آلودگی‌ زیست محیطی، بدون نیاز به صرف هزینه و انرژی می‌توانیم کود ازته داشته باشیم. کود ازته تقویت خوبی برای حاصلخیزی خاک به شمار می‌رود و لذا با توجه به مشکلاتی که کودهای شیمیایی دارند، امروزه مصرف کودهای بیولوژیک مورد توجه خاص قرار گرفته‌اند.

مریم نایب زاده بخش دانش و زندگی تبیان


کود شیمیایی  ( فسفر)  تغذیه گیاه

421932004_61101422131727_4746422308292_4702

20160926_11350820160926_11344220160926_11343020160926_11344220160926_11341720160926_11341420160926_113411

20160516_15052420160516_150541



نظرتون و به ما بگین

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.